ضوابط و دستورالعمل اجرای پوشش ضد حریق

استانداردهای تعیین کننده میزان مقاومت سازه جهت ضوابط ضخامت پوشش ضد حریق

   میزان مقاومت هر عضو سازه اي مقاوم سازي شده یا میزان ضخامت ماده مورد نیاز براي مقاوم سازي یک عضو در برابر آتش میبایستی بر اساس یکی از استانداردهاي بین المللی  UL ۲۶۳, BS ۴۷۶, ASTM E۱۱۹ یا EN صورت پذیرد. تعیین جداول ضخامت توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی برای هر محصول بر اساس آزمون های مربوط به استاندارد  BS EN ۱۳۳۸۱-۴:۲۰۱۳  صورت می گیرد. جداول مذکور برای محاسبه ضخامت پوشش ضد حریق در قالب دو تیپ جدول با عناوین جداول ضخامت براي محافظت اعضاي فولادي با مقطع I و H و جداول ضخامت براي محافظت اعضاي فولادي با مقطع توخالي ارائه می شود.
 

   ضریب مقطع هر المان که برای نحوه محاسبه ضخامت پوشش ضدحریق ضروری می باشد، از حاصل تقسیم سطح آتش خور هر المان به سطح مقطع آن بدست می آید. سطح آتش خور المان ها بر حسب اینکه در تیر ها یا ستون ها مورد استفاده قرار گرفته است به دو تیپ سه طرف و چهار طرف تقسیم بندی می شود و برای محاسبه ضخامت پوشش ضد حریق آن المان تاثیرگذار می باشد بطوریکه سطح آتش خور المان در تیپ سه طرف کاهش پیدا می کند و در نتیجه ضریب مقطع کاهش می یابد. در محاسبه ضخامت پوشش ضدحریق بر اساس ضریب مقطع، هر چه ضریب مقطع کمتر باشد ضخامت طراحی برای پاشش کمتر  خواهد بود.
 

 دمای بحرانی در دستورالعمل اجرای ضخامت پوشش ضد حریق

   فولاد ساختماني محافظت نشده حدود نيمي از مقاومت خود را دماهاي ۵۰۰ تا ۵۵۰ درجه سانتي گراد از دست مي دهد و از اين رو، در مقابل حريق بسيار آسيب پذير است. در  نتيجه لازم است تا مجموعه هاي سازه اي فولادي را به وسيله عايق كاري با محاسبه ضخامت پوشش ضدحریق بر آن محافظت كرد.

   دمای بحرانی ستون بنا به تعریف دمایی است که در آن دیگر ستون قادر به ادامه عملکرد اصلی خود نباشد به عبارتی اگر ستون به آن دما برسد دیگر قادر به تحمل بار های وارده نخواهد بود و مقاومت فشاری آن کم می شود از این رو دماي بحراني ستون ها، بادبند ها و تيرهاي فولادي تنها مطابق آئين نامه ۵۵۰ درجه سیلسیوس و برای تير فولادي همراه با دال بتني، برابر ۶۲۰  درجه سیلسیوس است لذا برای نحوه محاسبه ضخامت پوشش ضد حریق تیر و ستون از جداول، بایستی از دما های طراحی ۶۲۰ و ۵۵۰ درجه سیلسیوس استفاده گردد.